Χαρτιά Περράκης

Σήμερα

Μετράμε σχεδόν ενάμιση αιώνα ιστορίας στο χαρτί. Τέσσερις γενιές Περράκη, όλες συνδεδεμένες με το παλιότερο υλικό του κόσμου. Σε αυτό που ο άνθρωπος έγραψε σκέψεις και άφησε πάνω του ανεξίτηλα ίχνη πολιτισμού.

 

Γοητευμένοι από τη μοναδικότητα, την ποικιλοχρωμία, τη διαφορετικότητα, την αντοχή και την ευαισθησία του χαρτιού, μεταφέρουμε από γενιά σε γενιά, ένα πάθος που δεν σταματά να δημιουργεί και να εμπνέει. Σήμερα, το γνώριμο κτήριο της οδού Αλκμήνης έχει αλλάξει και παράθυρα έχουν ανοιχτεί στο αττικό φως. Τα γραφεία μας, πόλος έλξης δημιουργικών ζυμώσεων και αξέχαστων εκδηλώσεων παραμένουν πάντα ανοιχτά, με σκοπό να ενώνουν και να φέρνουν πιο κοντά ανθρώπους που αγαπούν το χαρτί ώστε να σχεδιάσουμε μαζί τους το αύριο.

Συνεχίζουμε να διατηρούμε την αξία της εγγυημένης ποιότητας και της πρωτοτυπίας, να επιλέγουμε αξιόπιστους προμηθευτές από όλο τον κόσμο και να μοιραζόμαστε μαζί τους τον σεβασμό και την αγάπη μας γι’ αυτό το μοναδικό υλικό. Στα Χαρτιά Περράκης, κάθε σχεδιαστής, τυπογράφος, κυτιοποιός, επαγγελματίας ή φοιτητής, έχει τη δυνατότητα να βρει εκείνο το χαρτί που θα αναδείξει τη δουλειά του και θα υλοποιήσει την ιδέα. Είμαστε εδώ όχι μόνο για να σας βοηθήσουμε να καλύψετε τις ανάγκες σας, αλλά και να βρείτε την έμπνευση να δημιουργήσετε κάτι καινούριο, μέσα από το παλαιότερο υλικό που εφηύρε ο άνθρωπος. Ένα υλικό ζωντανό, που αναπνέει, εμπνέει, δημιουργεί, μεταβάλλεται και ανανεώνεται, ακολουθώντας πάντα τις αρχές της ανακυκλώσιμης ενέργειας.

Paper Possibilities
Το χαρτί δεν χρειάζεται μελάνι. Ούτε η ανάγνωση χρειάζεται πάντα την όραση. Το Pachica της Takeo Paper μεταμορφώνεται με θερμότητα και πίεση σε έντονα ανάγλυφα που διαβάζονται με την αφή. Στην έκδοση Villa Cavrois, τα αρχιτεκτονικά ανάγλυφα του Creanog συναντούν τη γραφή Braille για τυφλούς αναγνώστες. Το χαρτί γίνεται το ίδιο μέσο επικοινωνίας.
´Ενας τόμος 400 σελίδες ,που περιλαμβάνει εικόνες, κείμενα, πρόσωπα , φωνές και παραστάσεις. ´Η τέχνη είναι ένα αδιαπίστευτο μυστήριο ‘ και το εφήμερο αποκτά έντυπη μορφή. Με Munken Print Cream 80 gsm στο σώμα και Munken Pure Rough 300 gsm στο εξώφυλλο, η έκδοση έχει υφή, αντοχή, βιώσιμη ταυτότητα. Χαρτιά που αφήνουν το περιεχόμενο να αναπνέει και μετατρέπουν το έντυπο σε αντικείμενο πολιτισμού. Όπως το ( Εφήμερο ) Δάσος στην Πειραιώς 260, μια εγκατάσταση που, μετά την παρουσίασή της, μεταφυτεύθηκε στο Μάτι. Η τέχνη ως σπόρος, φυτεύεται, μεταμορφώνει και συνεχίζει να ζει.
Ίσως το πιο ωραίο έντυπο που λάβαμε φέτος το καλοκαίρι. Colorplan papers σε Citrine, Bright Red και Lockwood Green. Χρώμα, κοπτικά και ανάγλυφο χωρίς μελάνι. Το χαρτί δεν φιλοξενεί απλώς το design. Γίνεται το design. Μια καλοκαιρινή παραγωγή του Skordopoulos Prints για το ίδιο του το τυπογραφείο.
Paper Journal
"Ce bleu vous rentre dans l’âme". Αυτό το μπλε εισχωρεί στην ψυχή σου. Henri Matisse στο Grand Palais. Στην ύστερη περίοδό του, όταν η αναπηρία τον οδήγησε να "ζωγραφίζει με ψαλίδι", βρίσκει μια νέα ελευθερία μέσα από τα cut-outs. Βασικός εκπρόσωπος του Φωβισμού, δίνει στο χρώμα αυτόνομη δύναμη. Η έκδοση που συνοδεύει την έκθεση 03/26 - 07/26 από Grand Palais RmnEditions σε χαρτί Munken Lynx 120g, επιλεγμένο μετά από πολλές δοκιμές για την πιστότητα των χρωμάτων. Η ματ επιφάνεια αποφεύγει αντανακλάσεις, η υφή συγκρατεί το μελάνι και δίνει σώμα στο μπλε, ενώ η ισορροπία ευκρίνειας και υλικότητας φέρνει την εικόνα πιο κοντά στο πρωτότυπο.
Όταν οι σχεδιαστές δημιουργούν για σχεδιαστές, κάθε επιλογή μετρά. Στο The Interviews: Volume Two του The Brand Identity - μια έκδοση 636 σελίδων με συνομιλίες από μερικά από τα σημαντικότερα studios και designers της σύγχρονης δημιουργικής σκηνής - το ίδιο έντυπο αντικείμενο αποτελεί μέρος της εμπειρίας. Η εκτύπωση γίνεται σε Munken Lynx 300gr για το εξώφυλλο και Munken Lynx Rough 90gr για το εσωτερικό. Ένα χαρτί που έχει συνδεθεί με εκδόσεις design για τη φυσική υφή και την εξαιρετική αναγνωσιμότητα. Γιατί όταν το κοινό γνωρίζει το μέσο, το χαρτί δεν είναι απλώς υπόστρωμα. Είναι πρόθεση.
Ένα αρχείο γίνεται βιβλίο. Ό,τι ήταν φευγαλέα σημείωση αποκτά ξανά υλικότητα. Το σημειωματάριο αυτό κρατήθηκε στο πρώτο ταξίδι του Le Corbusier στην Ινδία, το βλέμμα πάνω στο Παντζάμπ, λίγο πριν γεννηθεί η πόλη Chandigarh.