Το θεατρικό πρόγραμμα δεν τελειώνει με την υπόκλιση. Γίνεται το αντικείμενο που επιστρέφει τον θεατή στην εμπειρία, με τον χρόνο να προσθέτει νέες αναγνώσεις αντί να τη σβήνει. Για την Άλκηστη στην Αρχαία Επίδαυρο, το πρόγραμμα συνοδεύει μια παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, κορυφαίου θεσμού του ελληνικού πολιτισμού. Δεν εξηγεί την παράσταση. Την επεκτείνει, δίνοντας χώρο στα κείμενα, στους συντελεστές και στις σκέψεις που μένουν μετά την αυλαία. Το λευκό χαρτί λειτουργεί διακριτικά. Δεν διεκδικεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο· προσφέρει καθαρότητα, διάρκεια και μια ήσυχη υλικότητα που επιτρέπει στο περιεχόμενο να παραμείνει ζωντανό.